อ่านกันก่อน

สวัสดีครับ เพิ่งเคยสร้างบล็อก ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วย

บล็อกนี้ทำขึ้นมาเพื่อจัดเก็บและแบ่งปันผลงานของเจ้าของบล็อคห้ามนำไปแจกจ่ายที่อื่นเด็ดขาด มิเช่นนั้นจะถูกดำเนินคดีตามกฏหมาย

บล็อกนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ควรใช้วิจารณญานในการรับชม

เจ้าของบล็อกเป็นพวกจิตนาการเยอะ เรื่องที่นำมาลงบล็อกจึงเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นไม่เกี่ยวกับบุคคล หรือสถานที่จริงแต่อย่างใด

กรณีมีข้อผิดพลาดสามารถแจ้งแก่ผู้จัดทำได้ในทันทีครับ

ขอบคุณ


-เรื่องสั้น
-.01-Yaoi
-.02-Romantic
-.03-Fantasy

-โดจิน
-.01-เรื่องแปล
-.02-เรื่องแต่ง

เวิ่นเว้อมาเยอะละ ไว้จะศึกษาบล็อกให้ดีก่อนจะเริ่มลงเป็นหมวดๆไป ฝากด้วยนะครับ

เรื่องเปลี่ยน! ตอนที่ 1 เห็นผมเงียบแต่ตีนเพียบนะครับ

เรื่องเปลี่ยน!

 ตอนที่ 1 เห็นผมเงียบแต่ตีนเพียบนะครับ

          ในมหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งหนึ่ง บรรยากาศยามเย็นทำให้ท้องฟ้าเป็นสีส้มแดงสวยแต่ร่างเล็กที่นั่งอยู่โต๊ะหินอ่อนข้างต้นไม้ใหญ่กลับไม่สนใจจะมองเพราะบัดนี้เขาถูกล้อมไปด้วยเหล่ารุ่นพี่ร่างบึกสามคนด้วยกัน

          ใบหน้าขาวนวลภายใต้กรอบแว่นหนาทรงสุดเชยทำให้เด็กหนุ่มดูทุเรศเกินจะเอ่ย ร่างสูงที่ยืนค้ำหัวคีบบุหรี่สูบ หน้าตาดิบเถื่อนหากแต่ดูหล่อเหลา ดวงตาดำเข้มเขม่นมองไอ้แว่นตรงหน้าอย่างสมเพช ชายอีกสองคนที่ยืนข้างๆก็จัดว่าหน้าตาดูดีทีเดียวถ้าพวกมันจะไม่.....

          "ไอ้แว่น วันนี้มึงเอาเงินมาเท่าไหร่วะ!"

          ไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบเท่าไรนักเพราะเมื่อเขาพูดจบก็พยักหน้าให้อีกสองคนกระชากเด็กหนุ่มลุกขึ้นแล้วตบไปตามตัวหากระเป๋าเงินก่อนจะหัวเราะสะใจเมื่อได้สิ่งที่ต้องการ

          "พี่ครับ ขอร้องล่ะครับ อย่าเอาไปเลยเงินนั่นผมจะต้องเก็บเอาไว้ใช้จ่ายนะครับ"

          เด็กหนุ่มก้มหน้าเอ่ยเสียงสั่นๆ มือยังยึดกระเป๋าเงินตัวเองไว้แน่น

          "กูก็ต้องใช้จ่ายเหมือนกัน ปล่อยถ้ามึงยังไม่อยากตาย!"

          ร่างเล็กนั้นไม่ยอมปล่อยมือ เขากำกระเป๋าเงินเก่าๆนั้นไว้แน่นแม้อีกครึ่งจะอยู่ในมือชายร่างบึก

          "พี่ ข้าว่ามันอยากเจ็บตัวว่ะ พูดดีๆไม่ฟัง!"

          ชายอีกคนข้างๆพูดอย่างหงุดหงิด อีกคนพยักหน้าเห็นด้วย ชายคนกลางทิ้งก้นบุหรี่ลงกับพื้นแล้วเอาเท้าขยี้แรงๆพร้อมจ้องหน้าไอ้แว่นอย่างโมโห

          "งั้นรออะไร เอาตีนให้มันแดกสิวะ!"

          จบคำของลูกพี่เหล่าลูกน้องทั้งสองคนก็รุมยำตีนให้ไอ้แว่นจนสะบักสะบอมทั้งตัวมีแต่รอยตีนเต็มเสื้อขาวๆ ปากและหน้าตาแตกเลือดไหลซึมหากแต่แว่นตากลับไร้รอยขีดข่วน ไอ้แว่นนอนนิ่งกับพื้นปล่อยให้กระเป๋าเงินไปอยู่ในมือพวกมัน เงินทั้งหมดถูกควักออกไปทิ้งไว้เพียงซากกระเป๋าที่ไร้ค่าและร่างโทรมๆของเด็กแว่นที่นอนอนาถ

          "เฮ้อ.....โชคดีจังที่วันนี้กูยังไม่ฟิวส์ขาดล่ะนะ"

          ร่างที่นอนอยู่เอ่ยหลังจากเหล่าอันธพาลจากไปแล้ว เขาลุกขึ้นปัดๆตามเนื้อตัวแล้วคว้ากระเป๋าเงินเก่าๆเก็บเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วเดินกลับบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          หากเหล่าอันธพาลเมื่อครู่เห็นเด็กแว่นลุกขึ้นมาเดินกลับบ้านในตอนนี้พวกมันคงจะตกใจน่าดูและไม่คิดว่าไอ้คนที่โดนกระทืบจนแทบตายเมื่อครู่จะเดินปกติเหมือนไม่เคยโดนทำร้ายร่างกายมาก่อนเลย.....

          "ก็นะ ห้ามมีเรื่องในมหาลัย แต่ถ้าข้างนอกมันก็อีกเรื่องใช่ไหม....พี่ครับ!"

จบตอนที่ 1 

ตอนต่อไปเรท 15+ พิจารณาก่อนอ่าน

ติได้ชมได้ตามสะดวก ไม่เน้นคำหยาบ แค่อยากแบ่งปัน "ขอบคุณ" ก็ดีใจแล้ว